De Standaard heeft haar site opgefrist. De oude layout barstte uit haar voegen, dus het was tijd voor ander en beter. Over het uitzicht ga ik het niet hebben, dat hebben anderen al gedaan, maar ik mis een discussie over de inhoud. Over wat er echt op staat, en wat er op had kunnen staan. Want eigenlijk had ik meer verwacht.

Even een “disclaimer” (is daar een goede vertaling voor?): ik heb een papieren abonnement, dus ik bots niet zo snel tegen de limieten van het gratis bezoek aan. Verder is de nieuwe site hier en daar nog een beetje krakkemikkig, dus misschien zie ik fouten die er straks niet meer zijn.

De Standaard is voor mij altijd een krant geweest die, meer dan andere kranten, duiding en analyses brengt. Je ziet dit het beste in de buitenlandreportages: daar zit dikwijls een groot deel bij dat de achtergrond geeft van de huidige situatie. Ook bijvoorbeeld hun EU-berichtgeving lees ik met veel plezier (Bernard for president!). Op de site zou dit nog veel meer uitgespeeld kunnen worden.

Neem nu bijvoorbeeld het artikel over Obama die wilt praten met de Taliban, vandaag op pagina 14 van de papieren krant. Daar staat een verhelderende kaart bij, die de etnische verdeeldheid van Afghanistan en Pakistan weergeeft. Op de site vind ik enkel de hoofdtekst, zonder de kaart of de uitleg er onder, en geen citaten van Obama, Morley en Clinton. Enkel als ik via de Krant in Beeld ga, kan ik de kaart of de citaten via de PDF-versie bekijken.

Als we het artikel lezen, staan er enkele interessante verwijzingen in. Een interview met Obama in de New York Times, een ouder artikel over een regionale conferentie, de bijhorende stukken (“zie inzet”, “zie kaart”), maar op de site is er geen spoor van te vinden… Allemaal mooie aanknopingspunten om in de tekst een link te leggen. De kaart zelf zou gemakkelijk als Google-Earth-laag kunnen beschikbaar gemaakt worden, of toch tenminste meer bronnen kunnen vermelden, zodat ik zelf verder kan op ontdekking gaan.

Ook leuk op de New York Times (maar ook bij studentenblad Schamper te vinden) zijn de links die worden gelegd naar artikels over genoemde personen of onderwerpen. Bij de NYT in de tekst zelf, Schamper groepeert ze bovenaan per soort. Met een beetje software kan dit automatisch gebeuren. Waarom kan ik niet de buitenlandartikels groeperen per land of regio? Waarom kan ik zelfs niet gewoon op de naam van de auteur klikken (“esn”? Is dat een mens of een persagentschap?) om andere artikels van deze persoon te zien? Koppel er dan ook meteen de blogberichten aan, die staan nu teveel op zichzelf. Het archief is van onschatbare waarde, maar het wordt nu zo onderbenut…

Ook de Cultuurafdeling zou beter kunnen geïntegreerd worden met hun bestaande samenwerking met Cultuurnet. Vandaag staat er een lovende recensie in over kReon, een nieuwe productie van Theater Zuidpool. Als je zoiets leest, dan denk je “daar wil ik naartoe”. De Standaard heeft alle informatie in handen, maar ze plaatst ze niet waar ik ze nodig heb. Als ik het artikel lees, staat er geen speellijst bij, terwijl dat automatisch had gekund. Je kan zelfs de locaties in mij buurt vetjes geven, want ze weten waar ik woon. Als ik dan in de Cultuurnet-databank wil zoeken (die vreemd genoeg niet te bereiken is via de Cultuur-pagina), vind ik daar geen links naar de recensie zoals ze in de krant is verschenen. Wat is dan de toegevoegde waarde bovenop CultuurWeb?

Of de nieuwe reageerfuncties van de grond gaan komen moeten we nog afwachten. Ik heb geen zin om door hopen gezever te moeten waden om een paar interessante commentaren te lezen. Tenzij om eens goed te lachen natuurlijk. Maar ja, si les dégoûtés s’en vont, il ne reste que les dégoûtants, dus we moeten op één of andere manier de interessante commentaren naar boven halen. Misschien door lezers bijdragen omhoog of omlaag te laten stemmen? Of de redactie die er een aantal uitkiest, zoals bij Salon.com? Gewoon al de mogelijkheid om een eigen bijdrage terug te verwijderen zou ook handig zijn, om de vele dubbels te vermijden. Als ik altijd dezelfde twintig personen oude koeien uit de sloot wil horen halen, dan weet ik wel waar ik moet zijn.

Misschien moet De Standaard net als The Guardian eens een Hack Day organiseren? Gewoon eens zien wat “de gemeenschap” met die geweldige hoop gegevens zou uithalen. Ik kom af!

Om af te sluiten misschien toch nog twee kleine opmerkingen: waarom worden artikels maar op twee van de vijf kolommen weergegeven, en niet drie? Bij langere artikels is dat zo’n verspilling van ruimte. En de lijst met meest recente artikels zou toch met een beetje AJAX automatisch kunnen verversen, en dan een sterretje bij nieuwe zaken tonen of zo?