Onlangs heb ik Cocoa Programming for Mac OS X doorgenomen, het boek dat bijna iedereen als eerste leest als je programma’s voor de Mac wilt maken (of voor Windows. Of voor het Web, nu ook). Enfin, in één van de hoofdstukken maak je een programmaatje waarmee je kan zoeken op Amazon, en de details van een boek in een apart venstertje kan zien. Je test dat dan natuurlijk eens uit met een onnozel zoekwoordje, en mijn standaard onnozel zoekwoordje is “Banana”. (Als ik personen nodig heb, zijn het bijna altijd Jos en Maria. Dan voel je je meteen thuis.)

“Wat heeft dat met zondag-seksdag te maken?”, hoor ik u vragen. Of neen, eerder “Waarom begint die nu over zondag-seksdag?” Misschien moet ik dat even uitleggen: ik, hippe vogel die ik ben, probeer alle posts hier te ordenen met tags. Alleen had ik eerder om esthetische redenen de tags onzichtbaar gemaakt op de site. Nu zijn ze terug zichtbaar, en de snelle denkers hebben gezien dat ik net als vorige zondag een berichtje heb geplaatst onder “zondag-seksdag“. Inderdaad, in een laag-bij-de-grondse poging om volk naar hier te lokken, probeer ik elke zondag iets te schrijven over onze al te vaak onderdrukte, maar toch levensnoodzakelijke, vleselijke (maar ook mentale) lusten. Maar we gaan wel proberen om het proper te houden.

Even voor de duidelijkheid: ik was hier niet ingelogd bij Amazon, dus zoekresultaten werden niet beïnvloed door vorige aankopen. Toch was het tiende resultaat in de rij “Banana Games 4: Once upon a Time“. Ik wou wel even zien wat voor een zot computerspel ze nu bedacht hadden met die naam (en dan al het vierde in de reeks), dus ik bekijk het product. Was me dat toch geen vuil boekje zeker! Maar meer dan vuil, was het vooral belachelijk. Er staan een paar voorbeeldpagina’s online, en je moet ze echt eens bekijken (misschien niet op het werk, of op de computer in de woonkamer) om te zien hoe onnozel het is.

Het was natuurlijk te voorspellen: een strip is een grafisch medium, dus de eenvoudigste manier om een man te prikkelen, en je kan er gemakkelijk fysiek onrealistische situaties in creeëren. Blijkbaar zien mannen niet graag porno waar mannen in voorkomen, maar zouden ze toch graag penetratie zien. Wat doet een creatieve auteur dan? Hij maakt een reeks over transseksuelen! Een lul én tieten er gratis bovenop!

Het probleem met dit soort boekjes is dat ze zo hopeloos voorspelbaar en saai zijn. De enige variatie die je nog hebt, is in het aantal centimeters lengte of omtrek of het aantal centideciliters lichaamsvochten die er rondspuiten. En die lelijke kledij! Voor de dialogen moet je het niet doen: “lllmmmphh…”, “uhhmm…”, “mmm…”, “gguhhn”, “gluhhgh…”, “ghhmmm…”, en dat 48 pagina’s lang.

Enfin, ik denk dat het duidelijk is dat dit niet echt iets voor mij is. Pas op, ik ben zeker niet tegen porno, maar ben ik nu de enige die daar alleen maar mee kan lachen? Er is een reden waarom lingerie zo goed verkoopt: omdat een beetje mysterie alles wat langer laat duren, en dus een stuk beter werkt als je je allebei (meer dan twee vind ik persoonlijk te verwarrend) lekker wilt amuseren en plezier hebben, en ik dacht (maar ik kan me vergissen) dat het daar toch om draait?

Maar uiteraard hoor ik graag jullie mening in de reacties!