Ik zal niet de eerste zijn om op te merken dat de Fortis-saga veel heeft van een Grieks drama. Eén belangrijk element ontbreekt er nog: het koor. Een beetje fatsoenlijk klassiek toneelstuk (zoals S.O.S. binnenkort brengt) heeft een koor, dat commentaar geeft op alles wat er gebeurt. De vorige vergadering (“neen, neen, neen!”) heb ik via de livestream van de VRT gevolgd, en toen vond ik het zo spijtig dat niemand even een klassiek geschoold koor op een vrachtwagen had geladen, om dan op de parking van de Heizel het volk vertroosting te brengen.

Of te beschuldigen. Want hoeveel van de aandeelhouders hebben al hun spaargeld in Fortis belegd? Inclusief geld dat ze eigenlijk niet echt konden missen? En hoeveel van hen hebben alleen in Fortis belegd? De eerste regels bij het werken met aandelen zijn toch dat je enkel geld gebruikt dat je op overschot hebt, en dan nog eens zoveel mogelijk je risico’s spreidt? Als het nu de schuld is van Fortis dat je pensioen volledig opgegeten is, dan heb je dat eigenlijk aan jezelf te danken. Hetzelfde met de overname van ABN-Amro: nu komen zeggen dat er uitstapclausules moesten bestaan is gemakkelijk: waarom hebben jullie toen dan voorgestemd? Modrikamen en anderen werken deels uit woede, deels uit professionele geldingsdrang: erg interessant allemaal, maar is dat de oplossing die op termijn de beste is voor de meerderheid van de betrokkenen?

Een achternicht van mij werkt bij Fortis. Toen ik haar vorige week op de trein tegenkwam, wees ze mij er op dat het personeel eigenlijk vijf keer getroffen is. Eén keer als werknemer, want er gaan sowieso ontslagen vallen. Dan nog eens als aandeelhouder, want de meesten hebben zelf in hun werkgever belegd. Ook als spaarder: je gaat je geld natuurlijk niet bij een andere bank bewaren. Ten vierde ook als belastingbetaler: we gaan allemaal meebetalen, al was het maar door de hogere rentelasten. Maar tenslotte ook als beschuldigden: het is niet de top, maar de lokale bankbediende die de kwade klanten mag ontvangen. Ga maar eens slapen met de gedachte dat mensen in jou vertrouwden en hun geld nu kwijt zijn geraakt, omdat jij van hogerhand niet alle informatie kreeg om een situatie juist in te schatten, maar wel telkens op het einde van je maand je verkoopsdoelen moest halen. Dan is een klaaglied wel op zijn plaats.