Na enkele maanden zwoegen is mijn zus er dan toch eindelijk in geslaagd van mijn ouders nu ook grootouders te maken, en van mijn vava een vavava (of hoe zeg je dat?). Voor bomma is het al het twintigste achterkleinkind, dus eigenlijk meer een fait divers.

Mijn jongste zus kan meteen geklasseerd worden bij de tantes met de akelige voorspellende gaven. Omdat mijn ouders deze week even naar Parijs waren, was ze er van overtuigd dat Martien nu ging bevallen. Wij zijn daar namelijk nogal goed in: als er armen breken (ikzelf), appendices gaan springen (Katleen) of laatste uren slaan (Bomma, maar dan toch niet echt) zijn ze in het buitenland, of toch vertrekkensklaar. (Ons bomma wordt er zelfs kwaad van: “Iedereen is altijd op vakantie, wanneer moet ik dan tijd vinden om te sterven!”) Eigenlijk wist ze het gisteren al: normaal werd ze door Martien afgehaald aan het station als ze van Leuven kwam, maar die wist te zeggen dat ze al in het ziekenhuis lag te wachten. Katleen heeft blijkbaar al doktersgeheim, want tegen ons en tegen onze ouders heeft ze niets gezegd. Waardoor zij nu natuurlijk de enige is die een cadeautje is gaan halen, en wij op één mei met lege handen staan. Had ik al gezegd dat Katleen van de beren komt?

Maar eigenlijk kan dat mij allemaal niet schelen, ik ben al op een betere en veel duurzamere manier geëerd: Johanna Geukens is duidelijk een verwijzing naar mij, want heet ik voluit niet Jan Pieter Johan Fabry? Inderdaad, een subtiliteit die niet velen zal opvallen, maar net daarom zoveel waardevoller is. De race voor de beste oom of tante is hierbij eigenlijk al gestreden, de winnaar is bekend.

De rest van de parameters leest als een bouwtekening: 0,50 meter lang en 3550 gram zwaar: wat wil je, met een ingenieur als vader. Ze is langs vaders- en moederskant het eerste kleinkind, en zal dus duchtig verwend worden. Da’s goed, want tegen dat ik mij begin voor te planten zal de heisa wel wat bedaard zijn, zodat mijn kind niet te optimistisch deze gruwelijke wereld binnentreed. Tenzij tegen dan de crisis voorbij is, want dan kan het weer niet op.