O Kruisboogschutter, er is de afgelopen week genoeg met u gelachen. Ik dacht, net als u, dat de hoogsten van ons land zich ten allen tijden serieus moesten houden, en niet de spot mogen drijven met zij die misschien wat zwakker van geest zijn. Dat naïeve beeld werd bruut tot een einde gebracht door Fabiola, koningin zou ik ze niet meer durven noemen, die vorige week op het einde van het militaire defilé een appel tevoorschijn haalde, een appel, zeg ik u, een appel, waarmee duidelijk enkel het doel had om met u te lachen.

Ach, zo is het gemakkelijk, als je een heel leger hebt om je te beschermen. Als je hekken opzet, tassen controleert, een kapsel van gewapend beton torst. Dan is het gemakkelijk om een beetje met de edele beoefenaars van de kruisboogschietkunst te lachen.

Graag had ik u dan ook een andere uitdaging voorgesteld. Een uitdaging die misschien eenvoudig lijkt, maar daarom niet minder nuttig is. Ik kan u alle accommodatie aanbieden die nodig is om deze missie tot een goed einde te brengen. De opdracht moet bij het krieken van de dag uitgevoerd worden, want het is op dit moment dat ons doelwit het gemakkelijkst te benaderen is.

Als uitvalsbasis kan u over ons ruim en goedgelegen terras beschikken. Het is immers vanaf hier dat u het beste zicht heeft op de vijand, die net op dat moment poogt op een protserige manier – want dat is alles wat hij kan – de aandacht van de buitenwereld op zich te trekken.

Je zou er bijna medelijden mee krijgen, want dat is meteen de helft van de dagtaak van een haan. Een beetje op de hennetjes zitten, een beetje kraaien – wat moet er nog meer gebeuren? Wel, laat het dan de halve dagtaak zijn, het is de helft teveel. Tenminste indien die haan zo koppig blijft om vanaf half vijf in de ochtend te doen, terwijl mijn wekker pas om zes uur zal afgaan. Dat is op zich al vroeg genoeg, ik heb niet de nood om dan nog eens een uur van mijn kostbare slaap afgeknipt te zien. Want als ik rond vijf uur wakker wordt met een droge mond en een volle blaas, dan weet ik dat de nacht definitief voorbij is, dat niets meer baat, dat ik het komende uur nutteloos zal rondwoelen in mijn bed, in een ijdele poging de slaap terug te vatten. To sleep, perchance to dream: vergeet het maar, want vijf minuten nadat je toch eindelijk wegtolt maakt de wekker er definitief een eind aan.

Daarom vraag ik u, geachte kruisboogschutter, om even hier langs te komen, uw edel wapen in de aanslag te nemen, en een pijl – het mogen er ook meerdere zijn – recht in de borststreek van dit ellendige misbaksel te mikken. Voor mijn part mag het een harpoen zijn, al vermoed ik dat u zich niet zo bruut zal uitlaten, alles is goed als het maar een einde maakt aan het leven van dit ellendige dier.

U weet mijn adres te vinden? Dreigbrieven zijn niet nodig, ik vermoed dat we best de complete verrassing gebruiken om het welslagen van de missie niet te belemmeren.

Met hooggeëerde groet,