Dit is een ingebeelde dialoog die ik zou kunnen hebben met een aantal tegenstanders van de vernieuwing van de Auvibel-bijdragen. Ik ben geen jurist, en geen vertegenwoordiger van Auvibel of een andere organisatie, dit is gewoon wat ik zelf zou zeggen, gebaseerd op een beetje opzoekwerk. De discussie mag uiteraard verdergaan in de commentaren.
Damn Sabam!
Het gaat niet om Sabam, het gaat om Auvibel. Sabam is een auteurs(rechten)organisatie (trouwens niet de enige in België), maar houdt zich in principe enkel bezig met uitvoeringen die je kan aanvragen. De vergoeding voor thuiskopies is een algemene heffing, die daarna wordt verdeeld. Door Auvibel, waar Sabam in vertegenwoordigd is, maar niet alleen.
Dit is een nieuwe belasting!
Niet waar. Ze zat al verwerkt in de wet op het auteursrecht van 30 juni 1994. De vergoedingen toen waren:
- 3 procent op de verkoopprijs zoals bepaald in het eerste lid voor apparaten waarmee de beschermde werken gereproduceerd kunnen worden;
- 2 frank per uur voor analoge dragers;
- 5 frank per uur voor numerieke dragers.
Toen werd al bepaald dat de vergoedingen konden aangepast worden door een Koninklijk Besluit. De prijzen blijven immers niet altijd gelijk, en er komen nieuwe dragers op de markt. Het is zo’n aanpassing die nu gebeurt.
Dan mag ik illegaal kopiëren?
Neen, dit is een bijdrage voor privé-kopies van legaal aangeschafte werken. Verplaats je even naar begin jaren negentig. Van de Sint krijg je Hoezo? van Clouseau op CD. In je auto heb je echter een cassettespeler, dus normaal zou je nog een cassette moeten kopen om daar naar je muziek te luisteren. Omdat je zelf een kopie kan maken op een cassette, doe je deze aankoop echter niet. Om deze inkomstenderving te compenseren betaal je een heffing op lege dragers. In die tijd ging het om 2 frank voor een cassette van 60 minuten, een stuk lager dan een echte nieuwe Hoezo?-cassette dus. Je mag het volgens de wet, en in ruil dragen we allemaal bij aan een compensatie.
Ah, maar soms wordt het maken van een (thuis)kopie tegengewerkt. Dat mag toch niet?
De uitzondering op het auteursrecht voor thuiskopies impliceert niet dat producenten het mogelijk moeten maken om een kopie te kunnen maken. Als dat wel zo was, zouden er een hoop andere vragen opduiken.
Auvibel is opgericht om de dalende inkomsten van de afgelopen jaren te compenseren!
Neen, Auvibel is reeds in 1995 erkend om deze rechten te innen.
Wie heeft dat hier beslist?
De tarieven zijn vastgelegd door de Adviescommissie privékopie. Deze commissie bestaat uit:
- een voorzitter, die de Minister bevoegd voor het auteursrecht vertegenwoordigt;
- personen aangewezen door de beheersvennootschap die belast is met het heffen en verdelen van de vergoeding voor privékopie (BVBA AUVIBEL) (zes vertegenwoordigers)
- vertegenwoordigers van de bijdrageplichtigen (elk drie)
- de Federatie van de Elektriciteit en de Elektronica
- de Belgische Vereniging van Informatica-Constructeurs
- AGORIA
- de Vereniging van Belgische Ondernemingen
- vertegenwoordigers van de verdelers (groothandel en kleinhandel) van dragers of apparaten; (elk drie)
- de Belgische Federatie voor de Distributieondernemingen
- Syndicale Unie van de belgische Middenstand
- UNIZO
- Belgian duplication and loading Federation
- personen aangeduid door organisaties die de consumenten vertegenwoordigen. (elk twee)
- CVBA Verbruikersunie Test-Aankoop
- Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties
Ik ben ook creatief producent, en ik ben hier niet mee akkoord! Mij is niets gevraagd!
Persoonlijk zal jou inderdaad niets gevraagd zijn. Dit soort gesprekken loopt via belangenorganisaties, zoals Sabam.
Sabam vertegenwoordigt mij niet! Ik ben geen lid van Sabam!
Dat is jouw probleem, niet dat van Sabam. Word lid, en laat je verkiezen in het bestuur. Of richt zelf een organisatie op, en overtuig de minister en andere stakeholders dat je voldoende personen vertegenwoordigt om zinnig gehoord te worden.
En de andere creaties dan? Games? Software?
Die zaten niet in de wet van 1994. Als je vindt dat dit moet aangepast worden, wend je tot je volksvertegenwoordiger. De wet is aangepast om letterkunde en fotografische werken te dekken, niets zegt dat ze niet nog eens kan uitgebreid worden.
Goed, voor muziekspelers. Waarom dan ook harde schijven?
Waarschijnlijk omdat die ook worden gebruikt om muziek en films (vooral dat laatste) op op te slaan. Merk op dat de vergoeding daar veel lager ligt. Voor een MP3-speler van 16Gb betaal je 2,50 euro, of ongeveer 15 cent per Gb. Voor een harde schijf van 1Tb is het 9 euro, of ongeveer 0,9 cent per Gb.
Maar ik gebruik mijn harde schijven enkel voor eigen materiaal!
Bij de invoering van het systeem is gekozen voor een forfait, omdat er geen zinvol alternatief was.
“het aanwenden van de techniek van het forfait zou weliswaar met zich brengen dat de gevraagde vergoeding voor iedereen zal gelden en dus ook voor de verbruikers die geen sluikopnamen maken (dat is onder meer het geval wanneer de videocassettes alleen dienen om een familiefeestje op beeld vast te leggen). De techniek van het forfait lijkt in de praktijk niettemin de enig mogelijke te zijn.” (Gedr. St. Kamer, Verslag, 473/33-91/92, p. 266.)
Maar waarom kan ik mijn geld niet terugclaimen als ik kan aantonen dat ik het enkel gebruik voor eigen werk?
Waarschijnlijk omdat het teveel werk zou zijn in verhouding tot wat je kan terugclaimen. Enkel voor wie echt heel veel externe schijven koopt zou de rompslomp de moeite waard kunnen zijn, maar zij werken waarschijnlijk niet met aparte externe schijfjes maar met NAS en SAN-toestanden, en die betalen niet mee, omdat die apparaten zelfstandig functioneren.
Dan koop ik mijn cd’s in het buitenland!
Dat mag, maar een buitenlandse verkoper die in België levert (een webshop bv.) moet de Auvibel-heffing ook betalen. Het probleem is dat dit meestal niet gebeurt, iets wat Auvibel via rechtszaken probeert tegen te gaan.
België is het enige land waar ze zo’n stomme regeling hebben!
Niet waar, in veel andere landen bestaan er soortgelijke regelingen en organisaties.
Dan is België toch het enige land waar het zo duur is!
Ook niet waar. In Nederland betaal je 14 cent per lege CD, tegenover 12 cent hier. In Frankrijk is het voor een USB-stick van 2 Gb 36 cent, tegen 15 cent hier. Een externe schijf kost 6,44 euro per 160 Gb extra, dat is (behalve tussen 160 en 250 Gb) meer dan je hier betaalt. Andere landen hebben vergelijkbare tarieven.
Wat is dat nu voor een onnozele limiet, over twee jaar zijn de schijven toch veel groter!
Daarom ook dat de adviescommissie jaarlijks een nieuw voorstel doet, gebaseerd op een marktanalyse.
Hoeveel kan er in 1 terabyte?
Goede vraag! Waarschijnlijk wordt de commerciële definitie bedoeld, dus 1 Terabyte = 10^12 bytes, niet 2^40 bytes. Dit mag misschien nog wat duidelijker in het KB.
Waarom moet ik ook voor mijn set-top box betalen? Ik betaal al auteursrecht via mijn kabelabonnement!
Het auteursrecht dat je betaalt geldt voor de gewone uitzendingen, zelfs al neem je ze niet op. Stel dat je voor een STB geen bijdrage moest betalen, dan zou die een oneerlijk voordeel krijgen tov. een gewone HDD-recorder.
Dit is gewoon om een gat in de begroting te vullen!
De overheid ziet niets van dit geld. Dit gaat rechtstreeks naar Auvibel, die het dan zelf verdeelt.
Los eerst de andere problemen op!
Er werkt meer dan één persoon op de FOD Economie. Het is mogelijk, zelfs daar, om aan meer dan één probleem tegelijk te werken. Dit is trouwens grotendeels buiten het kabinet besproken, in de adviescommissie.
De verdeling van de opbrengsten is niet juist!
Dat kan. Heb je een beter voorstel? Doe het aan Auvibel, of aan de FOD Economie, die op Auvibel toeziet. Hoe geloofwaardiger je belangenorganisatie (zie hierboven), hoe beter.
Dan moeten die artiesten maar hun geld verdienen met optredens! Ik wil mijn muziek gratis kunnen downloaden!
Daar gaat het hier niet over. Als je vindt dat downloads legaal moeten gemaakt worden, stel je heel de auteurswetgeving van 1994 in vraag. Dat kan je doen (maar liefst niet als ik er bij ben), maar dat is een veel grotere discussie.
Hey Q, waarom geen heffing op papier?
Voor grootverbruikers is er de Reprobel-heffing. Thuiskopies worden op papier waarschijnlijk in veel kleinere mate gemaakt dan muziek en video (als je een heel boek wilt kopiëren ben je zo lang bezig dat je het gemakkelijker gekocht hebt), dus er stelt zich daar geen grote noodzaak.
Helemaal akkoord. Het enige wat ik onrealistisch vind is het feit dat ik een Clouseau-cd van de Sint gekregen zou hebben…
Ik betaal via I-tunes mijn aangekochte muziek, met bijhordende DMR taksen! Die komen op mijn iPod waar ik al BTW op betaald heb.
Heel uw uitleg hierboven kan niet verhinderen dat ik nu nog eens langs de kassa moet passeren voor een taks die hopeloos achterhaald is.
Het is dan ook gewoon vrij dom om deze taks proberen te verdedigen.
Er zijn 3 vragen waarop u geen antwoord bied:
- Waarom moet er een tax komen op SD kaartjes en Compact Flash kaartjes. Er zeer weinig mp3 spelers met SD kaartjes en met compact flash kaartjes worden ook geen MP3 spelers meer gemaakt. Nieuwe SD kaartjes zullen voor 99% gebruikt worden in fototoestellen, compact flash kaartjes voor 99.999%. Bovendien is reeds betaald voor de MP3 spelers waar je de kaartjes in kunt plaatsen. Het is dus overduidelijk dat een tax op geheugenkaartjes onterecht is.
- Waarom wordt ervan uitgegaan dat externe harde schijven gebruikt zullen worden voor legale thuiskopies?
* Dat audiocassettes en audio CD-R’s gebruikt worden voor kopies van muziek dat spreekt voor zich, slechts een fractie van deze dragers zal gebruikt worden voor het opslaan van muziek die niet het eigendom is van de personen en organisaties die vertegenwoordigd worden door Auvibel. Een tax op die dragers is dus redelijk. Maar:
* Het is volgens mij zeer onzinnig om legale gegevens op te slaan op externe schijven. In tegenstelling tot een kopie van een CD die bvb in de auto kan gebruikt worden als er ook 1 thuis ligt, is het toch compleet nutteloos om een CD op te slaan op harde schijf. Ook voor een DVD gaat dit op, als je de DVD hebt, waarom zou je hem dan nog op een harde schijf moeten zetten?
* Dat er een aantal van de verkochte schijven voor illegale downloads gebruikt zal worden dat klopt, maar, zoals u zelf reeds aan geeft: daar slaat deze tax niet op, dat moet op een andere manier vervolgd en bestraft worden.
* Het is overduidelijk dat de meerderheid van de harde schijven niet gebruikt zal worden voor muziek en zelfs niet voor films (behalve dan die die gemaakt zijn met de eigen digitale videocamera, van familiefeestjes, de eerste stapjes van je kind,…) en dus is het niet meer redelijk om alle schijven te belasten. Waar het aanvaardbaar is om audiocassette te taxeren omdat de meeste gebruikt zullen worden voor dat waar de tax op slaat is dit overduidelijk niet het geval voor harde schijven. Alleen maar de hoeveelheid data die op harde schijven kan staan is buiten proportie om er muziek op te zetten (het gaat over duizenden cd’s) en kopie’s maken van zelf gekochte films is onzinnig en zal dus ook maar door een zeer beperkt aantal personen gebeuren. Illegaal archiveren van gedownloade films moet bestraft worden, niet gedoogd en valt dus niet onder deze tax.
- Zoals reeds aangegeven is de tax niet in verhouding met het beoogde fenomeen. Een harde schijf of geheugenkaartje zal niet voor thuiskopies van muziek of video gebruikt worden behalve in uitzonderingsgevallen. Wat wel zeer realistisch is: Als iemand een CD koopt is de kans groot dat hij deze omzet in MP3 om zo op een mp3 speler te plaatsen. Ook is de kans reeel dat de eigenaar een kopie zal maken om deze zowel ter beschikking te hebben in zijn huis, zijn auto, en wie weet zelfs zijn buitenverblijf. Het lijkt mij dan ook veel logischer om de orginele drager te belasten. Als iemand een CD koopt, laat hem dan onmiddellijk ook betalen voor de thuiskopie. Dit heeft twee zeer grote voordelen:
* De tax kan onmiddellijk gaan naar de artiest van het betreffende werk.
* De taxen zullen betaald worden door de personen die intellectueel eigendom in hun bezit krijgen en waarvan dus kan worden verondersteld dat ze een thuiskopie maken.
Ik zie geen ander redelijk antwoord op deze vragen dan dat dit over het hoofd gezien werd en dat de tax alsnog eens zal moeten herbekeken worden. De laatste suggestie is volgens mij de eenvoudigste manier om de problemen van tafel te vegen: In de tax niet op de dragers maar op de originelen.
@Niels: Dat was nochtans autobiografisch, mijn eerste CD heb ik van de Sint (of was het de Kerstman?) gekregen, en dat was Hoezo?
@Jef: Voor de iTunes Store dacht ik ook eerst dat je dubbel betaalt, eerst voor je “naakte” aankoop en dat voor je iPod, maar je kan je computer (waarvoor je niet betaalt) als eerste kopie zien. Sowieso is het niet mogelijk om exact te zijn, dus de verantwoording van de heffing op een iPod is dat je er waarschijnlijk ook kopies van je CD’s op zal zetten. Als de on-line aankopen toenemen, kan je argumenteren dat de bijdrage voor een MP3-speler naar beneden kan.
@Jan: Ik ken de populariteit van geheugenkaartjes als (extra) opslagmedium voor MP3-spelers niet, maar de heffing is dan ook lager: 15 cent tov 1 euro voor 2Gb.
Idem voor de harde schijven, de heffing ligt er lager. Het is onmogelijk om te weten wat het effectieve gebruik is van harde schijven als opslagmedium voor kopies, dus dit is inderdaad een gok die men heeft moeten maken.
We zouden nu niet meer moeten bezig zijn met de tarieven voor één februari eerstkomende, maar voor die van volgend jaar. Dat betekent dat we bewijsmateriaal moeten verzamelen dat de verhoudingen niet juist zijn, en hoe ze dan wel moeten zijn.
Tenslotte stel je voor om de heffing om te keren. Ik kan begrijpen dat men in 1994 voor dit model heeft gekozen, want toen waren de opslagmedia veel minder bruikbaar voor andere doeleinden. Uiteraard is een omkering gelijk aan een afschaffing, want de noodzaak van een organisatie die ze moet verdelen en zo verdwijnt, en wordt omgezet in een hogere rechtstreekse vergoeding voor de rechthebbenden. Ik vermoed dat er geen politiek draagvlak te vinden zal zijn voor een afschaffing, dus dat we nog wel even met dit systeem zullen blijven.
100% akkoord met Jan Keirse.
Zoals bij alle middelen die in het verleden ingezet zijn door de muziek-, film- en softwareindustrie (o.a. DRM dus) treft men alweer de verkeerde mensen met deze extra taks, namelijk mensen die braaf en legaal alles aankopen.
*CDs bevatten DRM of software om te beletten dat ze afgespeeld worden op computers (Sony rootkit). Gevolg: Consument haalt makkelijker illegaal de MP3s af, en ze zijn nog goedkoper ook, EN ze infecteren de computer niet met mal-ware.
* DVDs bevatten allerlei meldingen en trailers waar de consument niet op zit te wachten, men wil kijken naar de film of serie. Gevolg: Makkelijker een illegale versie af te halen, waar men direct naar de film kan beginnen kijken.
* Games bevatten allerlei copieerbeveiligingen (SecuROM, e.a.) die originele drivers voor je DVD overschrijven, en waarbij een PC opnieuw moet worden geinstalleerd om er van af te geraken. Gevolg : Makkelijker om een crack af te halen en geen last hiervan te hebben.
(Note: Uiteraard bestaan er sites waar voor alle 3 de gevallen ook malware kan worden geinstalleerd.. Maar dat is een kans tegenover een zekerheid bij een origineel).
Aangezien het moeilijk te concurreren is tegen “gratis” uit piraterij moet de industrie inzien dat het het voor consument makkelijker moet maken om ZELF te beslissen wat hij met zijn aangekochte CDs/DVDs/software kan doen, en zo weinig mogelijk tegen te werken. Dat is een basis om enige meerwaarde te geven om mensen te overhalen om een product aan te schaffen in plaats van het gemakzuchtig te downloaden. Want op dit moment is het illegaal materiaal veel interessanter, omdat het de consument die vrijheid WEL geeft.
Dus, straf niet de mensen die het WEL legaal willen doen, want op deze manier drijf je hen richting illegaliteit, en verdien je er nog minder aan.
Met vriendelijke groet,
Chris.
@Chris: Ze hebben inderdaad meermaals in hun eigen voet geschoten met hun pogingen om het illegaal kopiëren tegen te gaan. Ik denk dat het Apple geweest is die met de iTunes Store getoond hebben dat consumenten nog wel willen betalen, als je ze maar een goede service levert.
Maar ik zie niet meteen het verband tussen de Auvibel-heffing en zij die legaal of illegaal bezig zijn. Sinds 1994 betalen we allemaal een compensatie voor het recht op de thuiskopie, en dit is een aanpassing om de heffing meer in lijn met de realiteit van de verschillende dragers te brengen. Jouw voorbeelden zijn er allemaal die illegale gebruikers een voordeel geven tov de legale gebruikers (naast het niet moeten betalen natuurlijk), terwijl de heffing je ook treft als je illegaal bezig bent.
Als je akkoord bent met de laatste stelling van Jan Keirse, namelijk een verschuiving van een taks op dragers naar een verhoging van de originele prijs, tref je dan trouwens niet de legale gebruikers zonder de illegale gebruikers te raken?
Deze reactie is er gekomen omdat een langere versie door de spamfilter werd tegengehouden.
Aan zowel Jan als Chris: illegale gebruikers dienen niet getroffen worden door de tax, want dan zou dat voor strafvermindering pleiten eens het voor de rechter komt, zij moeten _enkel_ door de rechtbank getroffen worden, zo gaat dat bij de rechter.
Ook moet er door de (bijna) tax niemand getroffen worden. Nu worden er mensen getroffen omdat de tax geen rekening houd met de werkelijke legale maar te vergoeden activiteit en in het wilde weg taxeert. Enkel wanneer de tax op de originele dragers gehoffen wordt, expliciet met het doel de thuiskopie toe te staan, is er een vrij grote samengang tussen het aantal mensen die zou moeten betalen, die betalen en die moeten betaald worden. Er zullen dan uiteraard nog een aantal getroffenen zijn die wel betalen voor een kopie maar er gene maken, dit is zeer jammer, maar staat meer in verhouding met het aantal mensen dat lege kassetjes kocht om er zelf iets op in te zingen of spreken en dat is door de wetgevende macht indertijd als acceptabel volgens de grondwet aanvaard (anders was die wet toen niet goedgekeurd.) Voor hen is er ook een troost, ze steunen hun favoriete muzikant/cineast om aan zijn volgende meesterwerk te beginnen, en is dat, de productie van creatief materiaal, niet net waar we allemaal wel achter staan?
@Jan: je stelt in je laatste reactie dat de opslagmedia vroeger veel minder bruikbaar waren voor anderen doeleinden en men daarvoor voor een heffing op “doelmedia” ipv op “bronmedia” gekozen heeft. Is idd nog te verantwoorden. Nu is dat echter totaal anders. En inderdaad, die omkering zou neerkomen op een afschaffing van Auvibel, en laat ik dat nu net een fantastische zaak vinden: veel minder administratieve rompslomp, veel minder organisaties die moeten leven van een deel van de inkomsten van auteursrechten die eigenlijk bij de creatievelingen terecht zouden moeten komen, en vooral een veel doeltreffender manier van werken: de “heffing” komt rechtstreeks bij de juiste artiest terecht ipv met verdeelsleutels te moeten werken.
Bemerk trouwens dat dit systeem ook in voege was bij iTunes: DRM-vrije liedjes (waarvan je dus een onbeperkt aantal thuiskopies kan maken) waren duurder dan liedjes met DRM-beperking. Waarom zou daar nog een extra taks op moeten?
En waarom moeten wij een taks betalen op legale thuiskopieen, terwijl dat helemaal geen recht is.
http://tweakers.net/nieuws/38967/belgie-prive-kopie-muziek-cd-is-legaal-maar-geen-recht.html
Ik ben op zich niet akkoord met de taks, maar als ik hem nog enigsinds wil aannemen vind ik wel dat een legale thuiskopie een recht moet worden. Ik betaal er immers voor.
@Peter (laatste paragraaf): Initiëel ging iTunes Plus (DRM-vrij en hogere bitrate) inderdaad gepaard met een hogere prijs. Ondertussen is het prijzenmodel gedifferentieerd, waardoor nu dus ook DRM-vrije liedjes voor 99 cent kunnen gekocht worden. De FairPlay-implementatie van DRM liet trouwens thuiskopies toe: je kan maximaal vijf computers toestemming geven om je aangekochte liedjes te kopen. De meerprijs had er dus niet te maken met thuiskopies, maar was waarschijnlijk nodig als algemene toegeving aan de platenmaatschappijen, die 99 cent te goedkoop vonden voor een liedje.
Het ander deel van je reactie beantwoord ik later, samen met die van Jan Keirse.
De reactie op Tom is uitgewerkt tot een nieuw artikel over een afdwingbaar recht op thuiskopie, met een hoop vragen die daaruit volgen.
De reactie van Tom is verplaatst naar het nieuwe artikel waar zijn eerste reactie de aanleiding toe was.
@Jan Fabry.
De enige reden waarom ik het enkel over de illegale zaken had was om aan te tonen dat men op deze manier de klanten verder van zich wegdrijft. Door telkens met DRM maatregelen te komen (en nu dit) maakt men het voor de legale klant lastiger om van zijn aanwinst te genieten dan de illegale downloader. Wanneer deze legale klant dan kiest om zijn materiaal op een makkelijker medium te zetten wordt hij hiervoor nog eens extra belast.
Zoals je verder opmerkt ga ik inderdaad akkoord met Jan Keirses voorstel om de originele drager te belasten in plaats van de “doeldrager”. Dan is alle rompslomp in verband met verdeelsleutels helemaal niet nodig, en kan de artiest hierdoor meer verdienen. Echter zal dat vandaag de dag ook de oplossing niet meer zijn, want concurreren met “gratis” (weliswaar illegaal) gaat moeilijk als je de prijzen nog eens verhoogt. Ik vrees dat de prijzen vandaag de dag nog verder zullen moeten dalen wil men klanten terugwinnen.
Met deze Auvibel taks worden vele gebruikers getroffen die opslagruimte nodig hebben om hun eigen creatief materiaal op te slaan. Daar gaat het hele debat om.
Muziekproducenten hebben voor 1 nummer niet genoeg aan bvb 10-15MB voor een MP3.. Per nummer komt meestal een reeks audiotracks te pas, enkel aan opnames, welke zorgen voor een veelvoud van dat uiteindelijk gemixt nummer. Ook worden ook niet alle ideeën gebruikt, en worden die niet direct weggesmeten, en dus ook nog bewaard.
Net zoals fotografen heeft men hiervoor een hoop opslag nodig, en is het eigenlijk verbazingwekkend dat net zij, de kleinere “creatievelingen” andere grotere “creatievelingen” zouden moeten betalen hiervoor.
Met vriendelijke groet
Chris.
Naast het feit dat het Auvibel-systeem inefficiënt is, zijn er 2 fundamentele problemen die kunnen samengevat worden als concurrentievervalsing:
1) Auteurs die geen vergoeding wensen of onmachtig zijn om vergoedingen te innen kunnen op geen enkele manier de gebruikers van hun creaties vrijstellen van deze taksen. Daarenboven worden de extra vergoedingen, die Auvibel kan innen doordat mensen meer digitale dragers nodig hebben voor de creaties van de gedupeerde auteurs, uitgekeerd aan concurrent-auteurs die wél vergoedingen wensen en/of die wel machtig genoeg zijn. Het is mij compleet onduidelijk waarom een liberale minister deze *concurrentievervalsende* maatregel zonder scrupules kan “formaliseren” onder het mom van “creatievelingen – ondernemers – die een beloning verdienen voor hun harde werk”….Times wist in 2006 al dat “YOU” een erg belangrijke persoonlijkheid is, waarom vergeet minister Q dan deze grote groep van creatievelingen? Zijn wij minder waard? Is ons vrijwilligerswerk minderwaardig? Creëren wij volgens hem geen meerwaarde voor de maatschappij? Is de blog van Jan Fabry minderwaardig omdat – zo verwacht ik – hij niet is aangesloten bij 1 of andere auteursrechtenorganisatie?
2) Fabrikanten die behuizingen voor harde schijven verkopen in België zullen vanaf februari door deze wetgeving een concurrentievoordeel tot 9 EUR krijgen op fabrikanten van een all-in externe harde schijf.
Deze 2 grote tekortkomingen van de hele wetgeving zijn naar mijn mening veel belangrijker dan de (weliswaar terechte) randdiscussie van de ongelijkheid voor de betalers van de taks. Dergelijke wetgeving was ooit in het leven geroepen om auteurs te helpen…waarom laat men het merendeel van auteurs in de kou staan?
Jan schreef deze opmerking op 5 januari om 23:01, maar deze geraakte niet door de spamfilter. Hij heeft ze dan herschreven, maar het is toch de moeite waard om de lange versie te lezen, vandaar dat ik ze onderaan plaats.
Hallo,
Chris ik vrees dat je een aantal dingen over het hoofd ziet:
- Illegaal downloaden is niet goed te praten. U probeert dit misschien niet goed te praten, maar het ’scheelt niet veel’ en dat is zeer slecht voor uw geloofwaardigheid. In het originele opiniestuk speelt de auteur hier ook handig op in, hij gaat in op allerlei wilde argumenten van de tegenstanders die niets met de kwestie te maken hebben en kan zo een sterk punt maken voor de Auvibel taks zonder de terechte opmerkingen te moeten beantwoorden.
- Kopieerbeveiligingen waren een verantwoorde poging (op dat ene incidentje van Sony na) van de muziekindustrie om een reëel probleem aan te pakken. Nu is gebleken dat deze niet werken (ze zijn sneller gekraakt dan bedacht) en enkel de eerlijke personen treffen (een eerlijk gekochte CD of een met DRM beschermt nummer speelt plots niet meer in sommige spelers,…) terwijl de misdadigers toch gewoon verder doen (er is maar 1 iemand nodig die slim genoeg is om de beveiliging te kraken en alles is naar de vaantjes. Omdat is geweten dat kopieerbeveiligingen hun doel voorbijgaan en enkel eerlijke mensen benadelen zonder misdadigers te belemmeren is het gebruik ervan niet langer te verantwoorden en dit erkent de muziekindustrie ook met als gevolg dat er geen CD’s meer verkocht worden met kopieerbeveiliging en ook DRM vrij snel verdwijnt.
Het is gevaarlijk deze argumenten aan te halen als ze niet kloppen of niets met de kwestie te maken hebben.
- Je geeft aan dat de industrie creatiever moet zijn om aan zijn inkomsten te geraken. Dit klopt ook niet. De industrie is reeds bijzonder creatief. Blueray is een grote hit, de kaskrakers blijven elkaar opstapelen (zie het recente record van Avatar) en 2009 was het beste jaar ooit voor de filmindustrie (zie ondermeer http://www.hollywoodreporter.com/hr/content_display/film/news/e3i1002148bbd34e1b55dee6c945819b295 en http://pr-canada.net/index.php?option=com_content&task=view&id=142864&Itemid=65 ) . Ook met de muziekindustrie gaat het zeker niet slecht, of dacht je dat clouseau niet goed verdient aan zijn concerten in het sportpaleis, dat de inkomsten voor de tickets van Rock Werchter allemaal voor Herman Schuermans zijn,… De muziekindustrie gaat zeer goed, ze moeten wakker blijven voor illegale downloads maar dit is een potentieel probleem, geen reëel probleem (moest het dat wel zijn dan zouden muzikanten niet gratis hun muziek online ter beschikking stellen via sites als myspace waar muzikanten er zelf voor zorgen dat je hun muziek kan beluisteren zonder ervoor te betalen. Dit is allemaal bewuste reclame, met het doel u naar andere plaatsen of evenementen te lokken waar ze wel aan verdienen, maar dit spel moet eerlijk gespeeld worden, de muzikant beslist zelf hoeveel hij geeft en hoeveel je met die gift mag doen. Als een muzikant muziek op myspace zet dan mag je die daar beluisteren, maar niet noodzakelijk op je mp3 speler zetten (waar je zijn reclame niet meer ziet,…)
Nu ook Jan Fabry, uw antwoorden zijn niet afdoende (en zelfs foutief.)
Met een MP3 speler van 4 GB kom je al een heel eind. Volgens uw tarieven kost deze 2 euro aan tax. Die 4 GB zal hoogstwaarschijnlijk integraal gebruikt worden voor muziek (in principe is het mogelijk dat er ook enkele word documentjes op terecht komen die je nodig hebt op het werk, maar dit is verwaarloosbaar.) Als je nu een harde schijf koopt van 1.5 TB, zoals ik er net 2 gekocht heb met als enig doel het dubbel opslaan van foto’s, ik gebruik mijn schijven voor niets anders. Dit zou mij volgens de nieuwe taxen 9 euro kosten. Duurder dan de tax die ik voor mijn MP3 speler zou betalen, terwijl er geen zinnige reden te bedenken is om een harde schijf van 1.5 TB te kopen voor muziek en zelfs niet voor koopvideo’s (je moet al een behoorlijk bedrag betalen om om die vol te krijgen met DVD’s, vergeet niet dat onafgewerkte, niet gemonteerde video’s en foto’s veel veel meer plaats innemen dan een afgewerkt eindresultaat, zo kom ik als ik een trouw heb gefotografeerd thuis met ongeveer 40 Gigabyte aan RAW data, dit resulteert uiteindelijk in slechts 2GB aan geselecteerde bewerkte JPEG’s, weliswaar het uiteindelijke eindresultaat, maar die 40 Gigabyte wil ik uiteraard ook bijhouden, zoals een fotograaf vroeger zen negatieven ook hield ookal had hij reeds een afdruk gemaakt.) Dat de prijs per gigabyte kleiner is is niet relevant, de prijs per eenheid is veel hoger terwijl de kans op gebruik voor de door de tax beoogde doeleinden veel kleiner is.
Een tweede punt waar u zwaar de mist in gaat is dat u de bewijslast bij ons ligt. Dit klopt helemaal niet, Auvibel wil de tax op SD kaartjes en CF kaartjes invoeren, dan moet Auvibel harde cijfers op tafel leggen die aantonen hoeveel MP3 spelers die deze media gebruiken er verkocht worden en dat dit in overeenstemming is met het aantal verkochte SD kaartjes. Dit kunnen ze niet, want de meeste SD kaartjes worden verkocht voor fototoestellen, waarvoor ze ook uitgevonden zijn. ik ken persoonlijk zeer veel mensen met een fototoestel met zo’n kaartje (ik ken bijna niemand die er geen heeft) en ik ken zeer veel mensen met een MP3 speler. Ik ken echter niemand met een MP3 speler die geheugenkaartjes gebruikt. Ik weet wel dat het bestaat, van vroeger, een 5 tal jaar geleden, toen de kaartjes nog zo klein waren dat er maar 1 CD op kon en ingebouwd geheugen niet voldeed. In die tijd waren dat niche producten, die maar in heel kleine oplagen gemaakt werden en dus geen tax behoefden (vandaar dat er toen ook geen was, Auvibel achte het sop toen de kolen niet waard.) Sinds de MP3 spelers bijna altijd meer dan 1 Gigabyte en meer zijn zijn dit onhandige toestellen waar je nog een kaartje bij moet kopen ook.
U geeft zelf aan dat een omkering de logische keuze zou zijn maar doet dit af als een afschaffing die niet goedgekeurd zou geraken. Dit klopt echter niet.
De tax die ik voorstel op CD’s is niet alleen logisch, ze moet ook als een tax vast staan, een vast tarief, wettelijk bepaald. Dit is van vitaal belang omdat het het recht onderstreept van de consument om voor eigen gebruik legale kopieën te maken, de bevoegde minister heeft zelf aan dat zo’n tax nodig is om conform de Europese regelgeving te zijn op dit gebied. De door mij voorgestelde manier van innen is enkel veel transparanter, eenvoudiger toe te passen en zal veel dichter bij de werkelijke hoeveelheid gekopieerde werken liggen.
Met vriendelijke groeten,
Jan Keirse
@Jan K
“Chris ik vrees dat je een aantal dingen over het hoofd ziet:
- Illegaal downloaden is niet goed te praten. U probeert dit misschien niet goed te praten, maar het ’scheelt niet veel’ en dat is zeer slecht voor uw geloofwaardigheid.”
Dat probeer ik ook niet, en ik ben er wel degelijk van bewust dat het “niet veel scheelt”. Maar ik zie niet in waarom dat aan de geloofwaardigheid moet raken. Het is niet omdat men de DRM systemen bekritiseert dat men direct illegaal zou bezig zijn. Ikzelf werk met vrij software (Linux) en daar is geen sprake van DRM whatsoever. Echter worden we wel geconfronteerd met verschillende DRM systemen opgelegd om bepaalde content te kunnen afspelen. Nu gaat het hier inderdaad niet over DRM, dus met die discussie ga ik ook niet verder gaan.
Maar om bij te blijven in die vrije software en aan verdere ontwikkeling is ook schijfruimte nodig en net zoals voor fotografen is die “auteursvergoeding” hier niet op zijn plaats. Wanneer ik wil werken aan verschillende componenten van KDE, en de laatste versies zelf wil compileren heb ik al 10-15 GB nodig (afhankelijk van de opties die ik erbij wil). De laatste Linux kernels stijgen ook nog steeds in grootte.
Dan heb ik het nog niet over de tig verschillende distributies die er zijn (zie http://www.distrowatch.com). Niet dat ik ze allemaal volg, maar de meeste van hen zijn toch verschillende ISOs (zowel CD als DVD images) groot. Ik betaal al “onterecht” Auvibel als ik deze bewaar op CD of DVD. Laten we duidelijk zijn dat er op Vrije Software ook auteursrecht en copyright rust (GNU Public License). Echter zijn de voorwaarden voor de gebruikers dat dit vrij mag verspreid worden. Het merendeel van die vrije software auteurs vraagt ook niet om een vergoeding, en verwacht ook niet dat de gebruikers van hun software hun moeten vergoeden.
Voor meer informatie, spring gerust binnen op FOSDEM ( http://www.fosdem.org/2010/ ) .
Met vriendelijke groet,
Chris
Chris,
wat betreft de reacties in verband met vrije software hebt u volledig gelijk. De taxen op harde schijven zijn onverantwoord en volgens mij overduidelijk niet alleen onrechtvaardig maar zelfs illegaal. Ook DRM is een probleem, men verkoopt iets dat niet afspeelbaar is. Maar laat ons eerlijk zijn:
en the gimp heeft teveel voor mij onoverkomelijke tekortkomingen.) Staat het je niet aan, koop dan niet, dat is uw recht. ‘Dan maar illegaal downloaden’ is echter een foute reactie.
- Als gebruikers van vrije software weten we dat wel (ik werk zelf al 11 jaar met linux, alhoewel ik ondertussen grotendeels op macos x ben overgeschakeld vanwege photoshop (windows was geen optie
- DRM is een probleem dat aan het verdwijnen is, kopiëerbeveiligingen zijn al verdwenen (ik geloof dat de laatste CD die nog beveiliging had al meer dan een jaar geleden uit kwam.) Die dingen kosten handen vol geld aan de platenmaatschapijen, ze bezorgen klanten kopzorgen en de kopieerders zijn er sneller om heen dan dat ze naar de CD winkel kunnen gaan om toch maar zelf te kopen.
Met andere woorden: Over een Auvibel tax op MP3 spelers valt te discussiëren, al de rest is onrechtvaardig en vermoedelijk illegaal, overduidelijk.
Mvg,
Jan
Jan,
Laat me even duidelijk maken dat we wel degelijk op dezelfde lijn staan ivm illegaal downloaden. Misschien is dat verkeerd overgekomen. Ik haalde enkel aan waarom die zaken uit illegale bron vaak zijn interessanter zijn dan de legale (prijs buiten beschouwing gelaten). Daarmee praat ik downloaden uit illegale bron niet goed, of is het geen rechtvaardiging om het ook maar te doen.
Zoals je zelf aanhaalt is een auvibel tax op de oorspronkelijke drager wel rechtvaardiger, en eenvoudiger om te verdelen. Minister Van Quickenborne was toch de minister van vereenvoudiging, niet?
Met vriendelijke groet
Chris.
Ik volg het hier nu zo allemaal al even en ik heb hier nog maar twee gevoelens bij.
1) Er zit een ongelooflijk sterk businessplan achter het kopieren van boeken op een efficiente manier naar papier (analogie met CD en DVD schrijvers). Er is daar blijkbaar geen wetgeving rond die papier belast, dus… Natuurlijk even buiten beschouwing gelaten dat zo’n apparaat of wat het ook mag zijn kan aanzetten tot illegale praktijken, maar dat is de gebruiker zijn probleem.
2) Men heeft in het verleden enkele systemen geïnstalleerd ter bescherming van de markt en dergenlijke. Ik ben daar niet tegen, ik hou ook wel van een leuk streepje muziek of goede film. Maar de wereld veranderd en soms sneller dan er wetten gemaakt kunnen worden. Dus misschien is het dan niet slecht om dingen wat vrijer te laten. Muziekanten zijn nu al erg creatief in het maken van winst via andere wegen dan lauter CD’s. En daar hadden we helemaal geen wetgeving voor nodig. Met DRM ook, die dingen stabiliseren zich op lange termijn tot een situatie waar iedereen vrede mee neemt. Dan mag je natuurlijk niet te lang vast houden aan bepaalde dingen, want dan wordt je voorbij gestoken.
Tot zover mijn bescheiden mening. En als je commentaar hebt en er echt iets aan wil veranderen; ga dan direct naar de juiste persoon/comissie/… Het hier in commentaar neer pennen of eeuwig over discussieren aan de café toog gaat spijtig genoeg niet helpen.
Nog een bijkomend artikel, dat hier alles min of meer samenvat: http://www.tik.be/auvibel_argumenten_op_een_rijtje
Twee kleine opmerkingen, niet bedoelt om de bovenstaande opmerkingen te bekritiseren of iets dergelijks, maar meer als twee bijkomende dingetjes waar nog niemand aan gedacht heeft.
1) Wat betreft SD-kaarten en USB-opslagmedia: er zijn tegenwoordig onnoemelijk veel autoradio’s (en in mindere mate gewone radio’s) die een SD-kaartsleuf hebben voor muziek en/of een USB-poort om muziek af te spelen.
2) De afschaffing van een dergelijke vergoeding zou volgens mij hetzelfde effect hebben als de btw-verlaging voor de horeca.