Wie, net als mij, vindt dat er teveel woorden in de krant staan, moet eens gaan kijken bij Dimitri Antonissen. Hij neemt een krantenpagina en een viltstift, en schrapt tot er poëzie overblijft.

Hij heeft net een boek uitgebracht met “stiftgedichten”, en dat zat deze week bij mij in de brievenbus. Ik ben normaal geen boekenkoper en geen poëzielezer, maar deze moest ik toch wel hebben. Het zijn een tachtigtal gedichten, waarvan er een hele hoop al op zijn site stonden, maar op papier werken ze (uiteraard) ook heel goed.

Voor zover ik weet is de Amerikaan Austin Kleon er als eerste serieus mee begonnen, maar ondertussen zijn er al een hoop stiftdichters, met websites en wedstrijden. Mij lijkt het nochtans niet gemakkelijk: ik ben een fanatiek herschrijven, en eens geschrapt kan je een woord niet meer terugbrengen. Alhoewel?