Amai amai, ze zijn aan de andere kant van het Kanaal nogal eens verschoten: geen enkele partij heeft de meerderheid! De democratie schiet in de remblokken! Wat nu? Een coalitie? Maar hoe werkt zoiets? Dan moet je toegevingen doen of wat? En wie bestuurt het land ondertussen?

De pers verwacht, na een nacht doorwerken op Red Bull, een snel resultaat. De BBC citeert enkele specialisten die vermoeden dat het enkele dagen, misschien zelf tien, kan duren eer er een akkoord is. Een cruciale datum is 25 mei, wanneer het parlement de eerste keer samenkomt en de koningin in Her Majesty’s Most Gracious Speech de regeerverklaring voorleest. Maar wat als er geen regering is? Ze kan toch moeilijk sprookjes gaan voorlezen? The horror!

Misschien moeten wij ze gaan duidelijk maken dat er voorlopig niets is om zich zorgen over te maken? De snelste regeringsvorming van de laatste vijfendertig jaar in België was Verhofstadt II, en die had nog 24 dagen nodig. De uitschieter was natuurlijk Leterme I Verhofstadt III, maar daarvoor zijn we nog een aantal keren meer dan honderd dagen bezig geweest. Ze hebben dus nog wel even tijd eer ze in de problemen komen.

Voor iemand denkt dat dit uniek is voor België: ik heb meteen ook eens de Nederlandse regeringsformaties vanaf 1970 bekeken, en daar duurt het gemiddeld 100 dagen eer men een regering heeft, tegen 80 bij ons. Het zijn dus toch niet altijd de Walen! De Duitsers zijn (uiteraard) een stuk efficiënter, bij hen duurt het gemiddeld 36 dagen – dikwijls beginnen ze gewoon een maand na de verkiezingen. Pünktlichkeit.

Alle gegevens staan in een Google spreadsheet, voor wie graag mee wilt rekenen.