Op 22 oktober is er een BarCamp in Hasselt. Dat is een goede zaak: BarCamps zijn leuke dingen, Kaai 16 is een leuke locatie, en Tom Claus, die het allemaal trekt, is een leuke persoon.
Een BarCamp is een conferentie met zo weinig mogelijk organisatie op voorhand: een locatie, wat eten en wat drank is voldoende. De rest moet van de deelnemers komen, die de handen uit de mouwen steken of (liever nog) zelf een sessie verzorgen.
Eén nadeel: omdat een klassieke BarCamp meestal via internet georganiseerd wordt, is het publiek geen doorsnede van de samenleving. Van de 63 deelnemers begin dit jaar in Antwerpen waren er 7 zonder Twitter-naam. Dat betekent dat de sessies ook voor een groot deel over IT-gerelateerde zaken gaan. Dat kan leuk zijn, maar persoonlijk kom ik vooral om nieuwe dingen te horen, en nieuwe mensen te ontmoeten. Als altijd dezelfde mensen altijd over dezelfde zaken komen praten is het plezier er snel af.
Misschien moeten we onszelf verplichten deze keer wat diverser te kijken. Bijvoorbeeld maximaal 2/3 deelnemers die op Twitter zitten, de rest moet van ergens anders komen. En maximaal 1/3 van de onderwerpen mag met IT te maken hebben: in het weekend wil ik andere zaken horen dan waar ik in de week mee bezig ben.
De toegang is al gratis, maar misschien kunnen we een bonus bedenken voor iemand die een nieuweling op sleeptouw neemt? Ik kan zo al heel mijn familie meesleuren: mijn moeder kan iets vertellen over de rol van de specialist in het ziekenhuis van de toekomst, mijn vader iets over het in toom houden van persoonlijkheden in de lokale politiek. Mijn oudste zus heeft het over het opvoeden van leerlingen en leraren in een school voor buitengewoon onderwijs, mijn jongste zus over de kwalijke neveneffecten van het toegangsexamen op de opleiding geneeskunde. Mijn vrouw kan minstens drie sessies vullen: omgaan met anderstalige nieuwkomers in een lagere school, vernieuwing en weerstand in een lerarenteam, en de uitdagingen van een centrumschool in een centrumstad. Haar moeder kan je tien misvattingen en tien verbeterpunten van onze sociale zekerheid geven, haar vader tien zaken die je moet weten om je rechten als consument te laten gelden. En dan ben ik nog niet over mijn nonkels en tantes begonnen.
Enfin, om maar te zeggen: soms moet je jezelf een paar beperkingen opleggen om nieuwe dingen te bereiken.
Als jij dit voor elkaar krijgt (een van je familieleden meebrengen) dan zou ik je daar alvast heel dankbaar voor zijn.
‘k Probeer het ook telkens opnieuw in Antwerpen, en dat is niet van de poes.
Je weet dat er zoveel mensen rondlopen die iets interessants te brengen hebben, maar je weet niet hoe je hen kan overtuigen dat zo’n barcamp niet geekie hoeft te zijn.