O Kim Jong-Il, Geliefde Leider, ze hebben u weer bij uw pietje gehad vorige week. Ergens wel logisch als ze Bill Clinton op u afsturen, die man weet ze hangen. Ik heb het gezegd, altijd als de vrouwen het te zeggen hebben in de internationale politiek. Madeleine Albright? Dat was Tatcher met een nieuw vest. Condoleezza Rice? Een havik met een schone glimlach. Hillary Clinton? Vertrouw nooit een vrouw met zo’n bolle ogen. Mia barones Doornaert? Ik denk dat het wel duidelijk is.
Neen, dan liever een land als Noord-Korea, waar de rollen duidelijk zijn: de leiding ligt in de handen van mannen in grijze kostuums, die op nationale congressen toejuichen wat de partijraad heeft beslist. (Dat ze daar bij VVS eens een voorbeeld aan nemen.) Het volk wordt er nog strakker geregisseerd dan op de olympische ceremonies in Peking. Met een bevolking die enkel kan overleven door vadertje staat en een goed uitgewerkt verklikkerssysteem blijft iedereen op zijn voorbehouden plaats in de maatschappij, zonder te denken aan onzin als een vrije toekomst.
Je moet nu en dan iets doen om het volk bij elkaar te houden, en u weet dat wapens tegen de boze buitenwereld daar ideaal voor geschikt zijn. U was goed op weg met uw raketproeven, maar toen kwam die Bill langs met zijn gezever over wereldvrede en zo. Wellicht heeft hij het na de gebruikelijke ijsbrekers (gemeenschappelijke interesses: blijkbaar hebt u ook verschillende maîtresses gehad?) over mogelijke tegenreacties gehad als het zo verderging, en denkt u nu dat het voorgoed gedaan is met de pret?
Wel, geen nood, ik kan u een uitweg aanbieden. Ik heb namelijk een mooie uitdaging voor de ingenieurs in uw leger. Voor u het weet zitten ze daar met hun vingers te draaien en bieden ze oplossingen aan voor futiele problemen als de hongersnood in uw land, en dat zouden we toch niet willen hebben! Een precisiebombardementje, zouden ze dat zien zitten? Om internationaal niet teveel oproer te veroorzaken stel ik voor geen menselijke doelwitten te nemen, maar het eerst met een dier te proberen.
Het toeval wilt nu dat ik in mijn onmiddellijke omgeving kennis heb van een dier dat zo grondig mogelijk van de aardbodem zou moeten gevaagd worden. Omdat het doelwit zich in bebouwde omgeving bevindt, zou ik u wel willen vragen redelijk nauwkeurig te zijn. Als uw munitie in de vijver erlangs terechtkomt is er niet zo’n probleem, maar iets teveel naar het zuiden en mijn terras deelt in de brokken, en iets teveel naar het noorden en de spoorlijn is geraakt, en dan geraak ik ’s ochtends niet meer op mijn werk. Als u het achterste deel van ons appartementsblok zou raken is er niet veel verloren, ik ken die mensen niet goed, en ik geloof dat ze toch al oud zijn.
Ik ben er zeker van dat dit aanbod u kan interesseren. Mocht de afstand te groot zijn om van in uw achtertuin te realiseren, kan u misschien eens bellen naar uw gelijkgezinde collega’s in Wit-Rusland, dan is het nog maar een kleine stap tot hier in Diepenbeek. Als er onderweg iets fout zou gaan valt het projectiel in Polen of Duitsland, wat ook niet zo’n groot gemis is.
Weledelgeboren groeten,